بغض قلم
با تو هر جزو جهان باغچه و بستانست - در خزان گر برود رونق بستان تو مرو
گاهی چقدر دیر
چقدر دیر
چقدر دیر می گذرد...
این روزها با بغض رهگذران هزار بار غریبه هم
از پای در می ایم
چه رسد به آنها که لبخندشان برایم دنیایی است
چقدر من کمم خدایا!
چقدر دیر
چقدر دیر می گذرد...
این روزها با بغض رهگذران هزار بار غریبه هم
از پای در می ایم
چه رسد به آنها که لبخندشان برایم دنیایی است
چقدر من کمم خدایا!
نوشته شده در سه شنبه 22 آذر 1390 ساعت
12:54 ب.ظ توسط شكوفه دادفرنیا نظرات |
| Design By : Pichak |
About
هر شعری اوست كه سروده اند، هر سخنی اوست كه گفته اند
و من گاه او را در اندام قلبم می یابم كه تا به جیب بغلم می گذارمش به فغان می آید و سرش را به گوشه چپ سینه ام بر روی قلبم می گذارد و مینالد كه بنویس ! كه بنویس
و مرا تا از جمع به گوشه آرامی نبرد و بر روی دفترم خم نكند، دست از ناله و فریاد بر نمی گیرد و چون او را در لابلای انگشتانم می گذارم، از فرمان من سر می پیچد و هرچه می خواهد می نویسد و من تماشاچی مبهوت اویم و خواننده گیج و پریشان نوشته ها یم ، نوشته هایش
همه ی نوشته هایش تقدیم دل عاشق بی قراران باد
کلیه حقوق این وبلاگ متعلق به گروه گراد بوده و هرگونه برداشت از مطالب بدون کسب اجازه از مدیر وبلاگ ممنوع می باشد
و من گاه او را در اندام قلبم می یابم كه تا به جیب بغلم می گذارمش به فغان می آید و سرش را به گوشه چپ سینه ام بر روی قلبم می گذارد و مینالد كه بنویس ! كه بنویس
و مرا تا از جمع به گوشه آرامی نبرد و بر روی دفترم خم نكند، دست از ناله و فریاد بر نمی گیرد و چون او را در لابلای انگشتانم می گذارم، از فرمان من سر می پیچد و هرچه می خواهد می نویسد و من تماشاچی مبهوت اویم و خواننده گیج و پریشان نوشته ها یم ، نوشته هایش
همه ی نوشته هایش تقدیم دل عاشق بی قراران باد
کلیه حقوق این وبلاگ متعلق به گروه گراد بوده و هرگونه برداشت از مطالب بدون کسب اجازه از مدیر وبلاگ ممنوع می باشد
